Αναγνωστήριο

Εδώ συγκεντρώνω επιλεγμένα αρχεία για ανάγνωση online, κυρίως πολυσέλιδα ή σχετικώς δυσεύρετα βιβλία, που μπορείτε να τα απολαύσετε προτού τα “κατεβάσετε” (εκεί όπου το έχω επιτρέψει). Τα βρίσκετε ομαδοποιημένα σε νοηματικές “ραφιέρες” (κάτι σαν “Βιβλιοθήκες”) χωρίς θεματικά στεγανά. Σε πρώτη ανάγνωση, φιλοξενώ επιλεγμένους τίτλους των εξής συγγραφέων: Χαρ. Κουτελάκη, Μιχ. Γκητάκου, Ν. Έλατου, Παν. Καμπάνη. Η επιλογή των τίτλων δεν είναι εξαντλητική και εμπλουτίζεται τακτικά.
Καλή ανάγνωση!
Δυσεύρετα Βιβλία
Βιβλία που δεν κυκλοφορούν ευρέως

Bιβλιοθήκη ΧΑΡΗ ΚΟΥΤΕΛΑΚΗ
Μια εικονοκλαστική θεώρηση της Ιστορίας



Βιογραφικό – Εργογραφία

Ο Χάρης Μιχ. Κουτελάκης είναι δρ Αρχαιολογίας και Ιστορικός, με ειδίκευση στην μελέτη της Μεσογείου, των νησιών του Αιγαίου αλλά και του Πειραιά. Χαρακτηρίζεται από ανατρεπτική προσέγγιση σε καθιερωμένες αντιλήψεις, συνδυάζοντας αρχαιολογικά, αρχειακά και φιλολογικά στοιχεία. Διορθώνει παρετυμολογίες, τεκμηριώνει προελληνικά ή μικροτοπικά στρώματα, συνδέει τοπωνύμια με πολιτισμικά δεδομένα, όχι μόνο με γλωσσικά, και συμβάλλει σε θεωρίες για την καταγωγή των Κυκλάδων (λέξη «Κυκνάδες»), όπως και για την σχέση Ετρούσκων – Ινδο-μεσογειακών πολιτισμών μέσω των «Σίντιων» της Λήμνου. Θεωρείται σημαντική φωνή στην μελέτη της Πρωτοϊστορίας στην Ελλάδα.
Είναι ένας σοβαρός ερευνητής που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα: αρχαιολογικά, εθνογραφικά, γεωγραφικά, προκαλώντας συχνά αναθεωρήσεις στα κυρίαρχα ιστορικά αφηγήματα για κάθε περιοχή. Αν σε ενδιαφέρουν οι Μεσογειακές πτυχές του ελληνικού παρελθόντος, ειδικά στις περιοχές των νησιών, τα άρθρα και τα βιβλία του αποτελούν πλούσια πηγή (βλ. πλήρη ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ κατωτέρω).
Κάτοχος αντίστοιχων πτυχίων του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Ε.Κ.Π.Α., διδάκτορας με διατριβή στην Ιστορία της Τέχνης για τα ξυλόγλυπτα τέμπλα, βραβεύτηκε 2 φορές, από την Ακαδημία Αθηνών και το Υπουργείο Πολιτισμού. Ογδόντα (81) επιστημονικά άρθρα του αναρτημένα στο www.academia.edu , είκοσι (20) στο Facebook, δέκα (10) στο www.WordPress.com και δεκάδες άλλα σε τοπικά περιοδικά των Δωδεκανήσων, Κύπρου, Κυκλάδων, Λευκάδας και Εύβοιας, μαζί με δεκάδες βιβλία αποτελούν την παρακαταθήκη ανατροπών με τις οποίες επαναφέρει τα Ιστορικά γεγονότα στην ορθή τους διάσταση.
Με πλούσιο ερευνητικό έργο και διαρκή συμμετοχή σε διεθνή συνέδρια, ο Χάρης Μιχ. Κουτελάκης έχει συμβάλει στην προώθηση της επιστημονικής κατανόησης των αρχαίων πολιτισμών και έχει επίσης διαλευκάνει ζητήματα της Μεσαιωνικής Ιστορίας. Είναι γνωστός για τις δεκάδες μελέτες του (αρχαιολογικές, ιστορικές, αρχειακές και φιλολογικές) που αφορούν τα νησιά του Αιγαίου, την Κύπρο, την Λευκάδα, την Εύβοια και την ιδιαίτερη πατρίδα του, τον Πειραιά.
Κυριότερα έργα του, που θεωρούνται ότι αποτελούν τομή για τα ιστορικά και αρχαιολογικά θέματα, είναι το «Πόρτο-Λεόνε. Το λιμάνι του Πειραιά», Πειραιάς 2000, έκδοση της ελληνογαλλικής Σχολής 8aint Ρaul, το βιβλίο «Τήνος, αρχαία και χριστιανική», Αθήνα 2001 και σε 2η και 3η έκδοση 2015, το «Τήλος νήσος, άρωμα αμαράκινον» σε δύο τόμους (έκδοση 2008 του Ο.Π.Α.Δ της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου), το «Αιγαίο και χάρτες με ανατρεπτική ματιά», έκδοση 2008, το οποίο συνοψίζει, ανατρέπει και συστηματοποιεί με νέες προτάσεις, απόψεις που ως θέσφατα ίσχυαν μέχρι σήμερα, το «Έλληνες αργυροχρυσοχόοι και ξυλογλύπτες» (έκδοση Σμίλη 2006), μοναδικό έργο για τους συγκεκριμένους τομείς στον ελληνικό χώρο, τα άρθρα του «Και πάλι ζήτημα Σίφνου» στα Πρακτικά του Δ’ διεθνούς Συνεδρίου Σίφνου (2014), «Οι βόλτοι της Λευκάδας και ειδικά της Εγκλουβής», Πρακτικά Διεθνούς Συνέδριου «Πολιτιστική αλληλογονιμοποίηση Ν. Ιταλίας και Δυτ. Ελλάδας μέσα από την Ιστορία», Πάτρα 2008, 163-173, «Η άλωση του βυζαντινού κάστρου της Λευκάδας», Πρακτικά Διεθνούς Συμποσίου (Λευκάδα-Νίρηκος 2010), Λευκάδα 2015 και “Kimi /Kyme-Cuma, ko-ma-we-te- ja and «κατά κώμας» inhabitation” (στο www.Academia.edu).
Με το βιβλίο «Προϊστορικά της νήσου Τήνου», Αθήνα 2014 καταδεικνύεται η κατοίκηση στο νησί πιθανότατα Ετρούσκων / Τυρρηνών και Βρυγών εντάσσοντας έτσι την Τήνο ως δεύτερη μετά την Λήμνο σημαντική βάση μεταλλουργών με ιδιαίτερη λατρεία της «Θεάς των περιστεριών» (εκδοχή της Μεγάλης Θεάς), εξ ού και η παρουσία διαχρονικά εκατοντάδων περιστεριώνων στο νησί. Προτείνεται επίσης ότι χάρη στον οικιστή Τέννη / Τήνο και στα τέκνα του, τα μικρά νησιά γύρω από την Τήνο και την Νάξο αποτέλεσαν τις 2 μικρές επικράτειες του προγόνου τους Κύκνου, με θρησκευτικό κέντρο το παν-Κυκναδικό Ιερό στην Δήλο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ερμηνεύεται η πιθανότατη προέλευση τις ονομασίας των νησιών ως Κυκνάδες που κατέληξε συν τω χρόνω «Κυκλάδες».
Με το βιβλίο «Η ανάδυση της αρχαίας Τραγωδίας από τα ορυχεία: Θέατρο και μεταλλωρύχοι-μεταλλουργοί», Αθήνα 2016 (Ινστιτούτο του Βιβλίου Α. Καρδαμίτσα), εντοπίζονται για πρώτη φορά και εξηγούνται οι λόγοι που συντέλεσαν δια μέσου των συντεχνιών των μετάλλων ώστε τα μιμητικά τους δρώμενα να καταλήξουν σε αναπαραστάσεις Τέχνης ως θεατρικές υποθέσεις, στρατευμένα στην παν-Ιώνια πολιτική της αρχαίας Αθήνας.
Τέλος με το βιβλίο «Η Οδύσσεια του Ομήρου χωρίς Λαιστρυγόνες και τέρατα» ασκήθηκε κριτική στα βιβλία του Jean Cuisenier, Heubeck, West, Hainsworth, Hoekstra και όλων των ελληνιστών και κλασικιστών της Ευρώπης μέχρι σήμερα, αποκαλύπτοντας λάθη, αποκρύψεις, στρεβλώσεις και παραχαράξεις της Οδύσσειας του Ομήρου, ως προπαγάνδα που στοχεύει να αλλάξει την συμβολή του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού στην Ευρώπη. Η Οδύσσεια ήταν ο τελευταίος «Νόστος» πολλαπλών άλλων προφορικών παλαιότερων και ο πρώτος γραπτός σε αλφαβητική γραφή. Αποτελούσε έναν Οδηγό ναυσιπλοΐας από την Μαύρη Θάλασσα μέχρι και τον Ατλαντικό Ωκεανό και αφορούσε τα ταξίδια των Μινωϊτών, Μινύων και Αχαιών-Μυκηναίων από το 2500 π.Χ. τουλάχιστον. Η γλώσσα των ραψωδιών της είναι η συνθηματική της συντεχνίας των Καραβοκύρηδων και τούτο πιστοποιείται από 202 ομόηχες λέξεις-κλειδιά που βρίσκονται διάσπαρτες σε όλο το Έπος.
Βιβλιοθήκη ΝΩΝΤΑ ΕΛΑΤΟΥ
Αποκατάσταση μνήμης ενός λογοτέχνη παιδαγωγού

Βιβλιοθήκη ΜΙΧΑΗΛ ΓΚΗΤΑΚΟΥ
Δικαίωση μνήμης σε έναν βυζαντινολόγο

Βιογραφικό

Ο Μιχαήλ Γκητάκος (1912-1979) υπήρξε Έλληνας βυζαντινολόγος και αρχαιολόγος, που ασχολήθηκε κυρίως με τα ακιδογραφήματα, τα χαράγματα και τις επιγραφές μεσαιωνικών εκκλησιών του ελλαδικού χώρου.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιταλία και τελικώς αναγορεύθηκε Διδάκτωρ του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε Αισθητική και Ιστορία της Χριστιανικής Τέχνης στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως, στον Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύνδεσμο, στην Εμπορική Σχολή Πειραιώς καθώς και το μάθημα των Θρησκευτικών στη Σχολή Χιλλ και την Ιταλική Σχολή Αθηνών. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου τραυματίστηκε σε μάχη – και τιμήθηκε με μετάλλιο. Στην Κατοχή συνέπραξε με την Οργάνωση Χ. Προς τα τέλη της ζωής του ίδρυσε την Εταιρεία Παραδοσιακών Σπουδών “Ο Βυζαντινός Πολιτισμός”, της οποίας υπήρξε πρόεδρος έως τον θάνατό του.
Υπήρξε συνεργάτης της Ηθικής και Θρησκευτικής Εγκυκλοπαίδειας και της Εγκυκλοπαίδειας ‘Ηλιος. Βασικά έργα του (από τα πολλά που συνέγραψε) θεωρούνται τα εξής:
- Συμβολή εις την μελέτην και ερμηνείαν των ακιδογραφημάτων, Αθήνα 1956,
- Ανέκδοτοι επιγραφαί και χαράγματα εκ βυζαντινών και μεταβυζαντινών μνημείων της Ελλάδος, Αθήνα 1957.
- Corpus επιγραφών και χαραγμάτων, Αθήνα 1957
- Ο εις Φιλιατρά της Μεσσηνίας βυζαντινός ναός της Αναλήψεως. Συμβολή εις την μελέτην των σταυρεπιστέγων ναών, Αθήνα 1957.
- Μονή Αγνούντος, Αθήνα 1972.
Υπήρξε τακτικό μέλος της Ακαδημίας της Μεσογείου, της Ακαδημίας Ερευνών του Καναδά καθώς και της Gentium pro Pace. Τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Αγίου Μάρκου (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας) και το Χρυσό μετάλλιο της Ακαδημίας της Μεσογείου.

Μια μαρτυρία περί Μιχ. Γκητάκου
Βιβλιοθήκη ΠΑΝΑΓ. ΚΑΜΠΑΝΗ
Δοκίμια ενός πρωτοποριακού βυζαντινολόγου


Βιογραφικό

Ο Παναγιώτης Καμπάνης γεννήθηκε το 1963 στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Είναι απόφοιτος του Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Βελιγραδίου και Διδάκτορας της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Ύστερης Αρχαιότητας, του τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας της Σχολής Επιστημών του Ανθρώπου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Το θέμα της διατριβής του: «Τα φυλακτά της Ύστερης αρχαιότητας, η διατήρηση και ο μετασχηματισμός τους από τη χριστιανική κοινωνία». Το 2015 έγινε δεκτός ως Μεταδιδακτορικός Ερευνητής της έδρας Βυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης. Εδώ και 30 χρόνια εργάζεται ως Αρχαιολόγος Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, που υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού. Είναι Προϊστάμενος του Τμήματος αρχαιολογικών συλλογών. Στην μέχρι τώρα καριέρα του έχει επιμεληθεί πάνω από 47 αρχαιολογικές εκθέσεις, 12 σύγχρονης τέχνης και σημαντικό αριθμό πολιτιστικών εκδηλώσεων. Έχει γράψει 8 βιβλία-μονογραφίες, δημοσίευσε πάνω από 40 άρθρα σε διάφορα διεθνή περιοδικά, επιμελήθηκε ή συμμετείχε σε 6 ψηφιακές εκδόσεις, αρθρογραφεί τακτικά σε διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (200 άρθρα) και είναι ενεργό μέλος σε 16 Ιδρύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.



